Başkentte Geceye Doğru Şiiri - Hikmet Nazlı

Demetevler akşamı
Eski apartman boşluklarında yankılanır;
Merdiven diplerine çöken kömür kokusu,
Camlarda titreşen soğuk televizyon ışıkları,
Uzaktan geçen belediye otobüslerinin
Metal yorgunluğu.

Meşhur ayaz
Ağır ağır iner kente.
Kızılay kalabalığından taşan uğultu
Sürüklenirken caddelerin çatlak yüzünde
Aynı anda bulanır gece
Simit susamına, mazota, yağmura.

Bir büfenin floresanında bekleşen çocuklar,
Ceplerine ellerini gömmüş işçiler,
Son dolmuşu kaçırmamak için hızlanan kadınlar;
Herkes biraz eksik, biraz dalgın.

Sonra kırık bir lunapark sesi gelir
Gençlik Parkı yönünden.
Paslı dönme dolapların arasından
Yıpranmış yüzü görünür çocukluğun bir an.

Başa gelen kentte insan
Ne kadar yürürse yürüsün
Bir yerden sonra
Kendi yalnızlığına çıkar.