Ben uyuyabilecek kadar vazgeçtiğimde senden,
Ve şarkıları dinleyebilecek kadar unutabildiğimde seni,
Hiç koklayamayacağım birini öpeceğim,
Sarılacak bana belkide delicesine,
Ama acıyan senin açtığın yaralar olacak...
Başım köpük köpük bulut, içim dışım deniz,
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.
Devamını Oku
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.




Başkasına bakıp seni okumak, onun yanında bir yabancı olmak insanın yaşayacağı en büyük ceza...Aşk , bittiğinde aşık ölür..ama aşk başka dudaklarda bedenlerde devam eder...Ne aynı tat ne aynı sevgidir...Aşk sandığımız aşk olarak devam eder...Dizeler bana bu duyguları yaşattı kaleminize sağlık..
Acılar böyle güçlü hissedildiğinde, kısa ve güzel bir şiir bile onların büyüklüğünü kolayca ortaya koyabiliyor.
Kutluyorum Mehmet Bey.+
Müjdat Bilgin
Hiç koklayamayacağım birini öpeceğim,
.....öpme yazık olur sana sende olduktan sonra kayıplar inat edipte öpmeeeeeeee:)))
Yaraların üzeri örtülsede kabuğun altından kanamaya devam eder...zaman ise acıyı azaltıp yeni duygulara yelken açmayı sağlar..güzel bir şiir..tebrikler...
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta