Bir vapurun üst katındaydık,
Rüzgar vuruyordu saçlarına.
Sen verdin şapkanı başkasına,
Bende oradaydım oysa.
Bir şiirin dizeleriydik biz.
Ben senin için yazılmıştım, ama,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta