Başkaldıryor Başaklar Şiiri - Cengiz Seyrek

Başkaldırıyordu başaklar her şeye iınat
Yoksa ayak sesleri miydi baharın gelişinin
Öyle sessiz, sakin sanmayın kulak verin
Her bir adımında toprağı yararcasına
Kıyamet kopmuşçasına ve büyük bir gürültüyle

Başkaldırıyordu başaklar el ele omuz omuza
Öyle bir fırtına kopmuştu ki;
Köklerinden söküyordu önüne ne gelirse
Yine başarmıştı toprağına tutunmayı
Belki daha küçüktü bedeni ama
Fırtınaya karşıda yalnız değildi.

Başkaldırıyordu başaklar yeniden doğuş bu
Tam güneşe doğru koşarcasına adımları
Fırtınanın dinmesiyle gök gürültüsü karanlık
Boğuluyordu adeta tam başını yere koyacakken
Kökleri çekiverdi birden bereketli suyu..
Adeta çıldırmış gibiydi yorgun bir savaşçı misali
Yeniden uyandı…

Başkaldırdı başaklar güneşe doğru yürümekteler
Tohum olup toprağa düşme kavgasındalar
Yeniden ve hep birlikte başkaldırmak için
Çünkü onlar el ele omuz omuza var olduklarında
Fırtına ve yağmura baş geldiklerini biliyorlardı.