Başkaldırı 1 Şiiri - Sadık Kocabaş

Dili zehir, özü haktır, susmaz bu avaz,
Yalanın tahtını yıkar, eylemez niyaz,
Mazlumun ahı yerde kalmaz, kış olur yaz,
Münafık sofrasına bağdaş kuranın da...

Emeği sömürüp de beyzade gezenin,
Zayıfın sırtına binip de ezenin,
Hakikat yolunda hileli düzenin,
Çarkına su taşıyanın, duranın da...

Okumuş cahilin, arlanmaz arsızın,
Yüreği mühürlü, vicdanı hırsızın,
Yetim hakkı yiyen o nursuz, yüzsüzün,
Yoluna halı serenin, yoranın da...

Hakikat bahçesi dikenle dolmuş,
Gülün rengi gitmiş, yaprağı solmuş,
Kendi nefsini ulu bir mürşid sanmış,
Bize kem gözle bakanın, görenin de...

Dünya malı için ruhunu satanın,
Yiğidin arkasından gıybet tutanın,
Meydan-ı Ali'de nifak katanın,
Sözünü doğru sananın, soranın da...

Şer ile hayırı seçemez kör olan,
Aslından kopup da kendine el olan,
Zalimin zulmüne dilsiz bir dil olan,
Hainle birlik olanın, kuranın da...

Sözümüz oktur, hedefi şaşmaz asla,
Gönlümüz pak olur, silinmez pasla,
Yürürüz bu yolda bin türlü yasla,
Bizi boş hayalle avutanın, karan da...

Sazın teli sızlar, dertlidir özümüz,
Haksızın yüzüne tükürür sözümüz,
Aydınlık yarındır her daim gözümüz,
Işığı söndürenin de, körün de...

Pir Sultan yolunda kurbanız can ile,
Boyandık her seher kutsal bir kan ile,
Anılır adımız şeref ve şan ile,
Bizden yüz çevirenin de, yerin de...

Meydan boştur sanma, erler tükenmez,
Aslanın yatağı çakala verilmez,
Bu dava büyüktür, asla yenilmez,
Bize boyun eğdirenin, kıranın da...

Ateş düşer elbet, yanar sönmez narı,
Hak yolda harcadık bu koca ömürü,
Susturamaz kimse bu gürleyen gürühü,
Sesimizi kısanın da, yerenin de...

Sadık der ki; vursun mızrap tellere,
Namertlerin ahı kalsın yellere,
Düşürme bizi hiç kem dilli ellere,
Yolumuzdan saptıranın, sürenin de...

Iraktır menzili, yorulmaz yolu,
Aşkın deryasında bir garip kulu,
Söyler hakikatı, bükülmez kolu,
Kalemsiz Şair’i üzenin de...