Dili zehir, özü haktır, susmaz bu avaz,
Yalanın tahtını yıkar, eylemez niyaz,
Mazlumun ahı yerde kalmaz, kış olur yaz,
Münafık sofrasına bağdaş kuranın da...
Emeği sömürüp de beyzade gezenin,
Zayıfın sırtına binip de ezenin,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta