Gittin bırakıp ta Sevgilim.
Biliyorum gitmek zorundaydın.
Kalmak elinde olsa,
Kesinlikle benimle kalırdın!
Uçup gittin göçmen kuşlar misali.
Kanatlarını titreyerek çırpmıştın.
Biliyorum göç mevsimi gelmişti,
O yüzden kollarımı boş bırakmıştın!
Her sabah gittiğini unutarak uyanıyorum.
Köşe bucak her yerde seni arıyorum.
Sana sesleniyorum tekrar tekrar,
Fakat bir türlü sana işittiremiyorum!
Sonra çok zor hatırlıyorum gittiğini.
Yıkılıyorum, yere koyuyorum dizlerimi.
Soğuk taşlara mermere sürüyorum,
Sensiz alnımı, yüzümü ve ellerimi!
Sonra hayalin geliyor yanıma.
Kollarımdan tutarak kaldırıyorsun.
Bir öpücük koyarak alnıma,
Sisler içerisinde tekrar kayboluyorsun!
Hasretine katlanmak çok zor oluyor.
Sevgilinin acısı namaz kılarken diniyor.
Yokluğuna dayanabilme gücünü,
Mevla sonsuz hazinelerinden ihsan ediyor!
Bol bol Rabb’imin isimlerini zikrediyorum.
Başka türlü ruhum ferahlamıyor.
İlahi mesajda haber verildiği gibi,
Kalbim ancak Allah’ı anmakla huzur buluyor!
Enes Muhammed
Kayıt Tarihi : 21.1.2026 12:05:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
