çok soğuk..haddinden çok soğuk.
sensiz ilk nisan.. sen yoksun ama olmalı mı ki başka insan?
onları o kadar çok incittim ki..
çok soğuk.. sensiz nisan..
onların gözlerinde, kendi kalbimin yansıması vardı sanki..
o kadar buruktu ki gözleri..
geçen günlerden daha da umutsuzdular.
ama onları Nisanıma alamazdım..
gel eylülüm ol,
bir sonbaharla başlasın herşey.
Gel haziranım ol,
bir yazla başlasın mutluluk.
ama nisanım olma, umutsuzlugum olma.
ben nisanı kutuplarda yaşıyorum..
öyle ki çok üşüyorum.
yoklugunun, karamsarlıgın, umutsuzlugun yağışları var kalbimde.
o kadar soğuk ki..
güneş bu nisanda hiç doğmadı..
gelen hiçbirşey nisan gibi olmadı
gideni de alıp götüremedi..
Nisan tüm mevsimlerimle sürükleyip anlamını yitiriyor işte.
onları sevebilseydim;
umutsuzluğum onların mutluluğuna yıkılırdı.
şu seni sevdiğim kadar onları da sevseydim..
keşke O da mutlu olsaydı.
ama aşık olmaktan çok korktum olmadı işte..
affet nisanın umutsuzlugu ile duruldum..
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta