Yaşlanmaya çocukluktan başladık biz,
Daha oyun çağında öğrendik hayatın yükünü.
Bir omuz aramadık kendimize,
Çünkü erken öğrendik ayakta durmayı,
Kendi yaralarımızı kendi ellerimizle sarmayı.
Sırtımızı ne annemize ne babamıza yasladık,
Mavi, maviydi gökyüzü
Bulutlar beyaz, beyazdı
Boşluğu ve üzüntüsü
İçinde ne garip yazdı...
Garip, güzel, sonra mahzun
Devamını Oku
Bulutlar beyaz, beyazdı
Boşluğu ve üzüntüsü
İçinde ne garip yazdı...
Garip, güzel, sonra mahzun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta