Başıboş sözcükler Şiiri - Adnan Deniz

Nereye gideceğini bilmediğimiz kelimelerle binlerce yüreği kırıp döküyoruz. Sonra dönüp mutsuzluğumuzdan, yalnızlığımızdan ve anlaşılmadığımızdan dem vuruyoruz.

Oysa insan yüreği kırılmaya müsaittir. Söylenen sözler; söyleniş biçimine, zamanına ve söylendiği ortama göre anlam kazanır ya da yaraya dönüşür. İnsan, çoğu zaman iç dünyasının yansımasını dışarıya taşır. Bu yüzden dilimizden çıkacak sözleri önceden tartmalı, öfkenin ve kırgınlığın esiri olmadan konuşmalıyız.

Mutlu olmak isteyen insan, önce mutlu etmeyi öğrenmelidir. Bir bakışta, bir tebessümde, bir selamda bile hissedilmelidir insanların taşıdığı güzel enerji. Çünkü iyilik çoğu zaman büyük davranışlarda değil, küçük inceliklerde gizlidir.

Sözlerimizi ölçerek, zamanını ve yerini gözeterek konuşmalı; hiçbir yüreği gereksiz yere yaralamamalıyız. Belki de hayatın en önemli kurallarından biri budur: Kırmamak, incitmemek ve insan kalabilmek.

Ne dersiniz, dünyayı güzelleştirmek için önce dilimizi güzelleştirmemiz gerekmez mi?