Şöyle bir gün al kendini güzelce karşına oturt,
Sakladığın sözlerini usulca punduna oturt.
Çıkacak küf tutmuş neler, hiç senin de bilmediğin,
Ne yaralar, ne özlemler, yüreğinde ermediğin.
Belki de ağlayacaksın, durup dururken kendine,
Her sey birdenbire oldu.
Birdenbire vurdu gün isigi yere;
Gökyüzü birdenbire oldu;
Mavi birdenbire.
Her sey birdenbire oldu;
Birdenbire tütmeye basladi duman topraktan;
Devamını Oku
Birdenbire vurdu gün isigi yere;
Gökyüzü birdenbire oldu;
Mavi birdenbire.
Her sey birdenbire oldu;
Birdenbire tütmeye basladi duman topraktan;
