Kocaeli / İzmit / 22/05/2005
Alkış beni ayakta tutan yegâne unsur,
Çünkü makine gibi kodlandım ben buyum.
İç celladıma soruyorum ne uğruna direndim?
Takdir beklentim beni kendime hepten biledi,
Görünür olmak isterken öğrenip büyüdüm,
Üretip durmak hayatımın çözülmez düğümü.
Tek yapabildiğim yazmak o da çıkarsa kanunumdan,
Birincisi o incecik, o dal gibi kiz,
Simdi galiba bir tüccar karisi.
Ne kadar sismanlamistir kim bilir.
Ama yinede de görmeyi çok isterim,
Kolay mi? ilk gözagrisi.
Devamını Oku
Simdi galiba bir tüccar karisi.
Ne kadar sismanlamistir kim bilir.
Ama yinede de görmeyi çok isterim,
Kolay mi? ilk gözagrisi.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta