Ayrılırken söz vermiştim sana,
Uğruna tükenip bitmeyecektim.
Adını bile unutacağım demiştim,
Olmadı bir tanem başaramadım.
Kederinle geçti her günüm saatim,
Senli başlayıp bitti dostlarla sohbetim,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta