Basamak Şiiri - Erkan Arslan

Ağır ağır yürürken bu taş merdivende,
Bir yanda bastonun ince, tiz tıngırtısı.
Sanki sırtıma yüklü güneşin yıkıntısı;
Her adımda tükenir nefes, çıkarken...
Basamak basamak eksilir artık zaman.

Adım adım çıkarım bu dik yokuşu,
Ben giderim, yanımda durur gölgem.
Nefes nefese giyerim ten elbisemi,
Her günüm sabah, akşam arasında...
Bastonun o derin, acıtan sessizliği.

Her adımda silkelerim geçmişin tozunu,
Her basamakta eksilir acı tatlı hatıra.
Seven sevmeyen tutar bir ucundan,
Geçmiş takip eder, beni gelecek yutar:
Yukarıya çıkan ben, aşağıya inen ben.

01-1102025