Ana… Sen ki güneşi soldurulmuş
Toprakların öksüz yetim çocuğu
Kabuk bağlayan yaraların kurumuş nehirlerin ocağı
Sararsın sigaranın tütünü
Hasreti basar acıların tutuşur küllerinden
Alev alır ovaların ormanların
Ölüm kusar kanlıdır coğrafyan
ben aşkı bir üveyikten satın aldım,yaşım onaltı
o zamanlar bakır rengindeydi dağlar
daha şıvan düşmemişti böğrüme
daha deli deli esmemişti ruzigar
kalbim acıya düşmemişti
sanırdım bütün ırmaklardan koşacaktım
Devamını Oku
o zamanlar bakır rengindeydi dağlar
daha şıvan düşmemişti böğrüme
daha deli deli esmemişti ruzigar
kalbim acıya düşmemişti
sanırdım bütün ırmaklardan koşacaktım




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta