Ana… Sen ki güneşi soldurulmuş
Toprakların öksüz yetim çocuğu
Kabuk bağlayan yaraların kurumuş nehirlerin ocağı
Sararsın sigaranın tütünü
Hasreti basar acıların tutuşur küllerinden
Alev alır ovaların ormanların
Ölüm kusar kanlıdır coğrafyan
İsimsiz, sorgusuz bir aşkın solgun mısraları
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara
Devamını Oku
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta