Barut Kokulu Sabahlar Şiiri - Berat Atasoyu

Bir çocuk uyanır enkazın gölgesinde,
oyuncak değil, siren sesi işitir kulakları.
Annesinin sesi yarım kalır gecede,
uyku değil, korku çöker kirpiklerine.

​Ekmek kokusu değil, barut kokusu siner sokaklara,
masum ruhlar duman gibi yükselir göklere.
Gökyüzü şahit olur yükselen dumanlara,
Toprak ezberler şehitlerin adını sessizce.

​Gecenin alnına kanla yazılır yarın,
bir çocuğun kalbinde büyür sessiz bir direniş.
Dualar, molozların arasından filizlenir,
umut hâlâ yaşıyor; en çok da enkazın içinde.