İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
bu kdar zormu acaba barışla barışmak,,tebriklerle
Bizi geçin ,dünyanın ömrü ne kii?
''Gün gelip de mahşer alanında toplandığımızda,kendi kendimize şöyle diyeceğiz.
Ya hu ben dünyada neyin mücadelesini vermişi kii?
Eyvahlar olsun,boşu boşuna vaveyla eyleyip durmuşum...keşke dönsem de gerektiği gibi davransam'''.
....!!...Oradan geiye dönüş yok kii ! !!
Çok anlamlıydı şiir....hakikatleri tefekkür elyetti.
Biraz da edebi yanı olsaydı..çok güzel olacakmış.
Baki saygı ve muhabbetlerimle.
Tebrikler Rabia hanım...
kaleminiz çok güçlü ve duygulu...Sizinle aynı şehirde olmakta harika bir şey...gönlünüze sağlık...
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta