Zeytin dalları kan ağlıyor bin yıldır bu kadim topraklarda,
Fırat ve Dicle, ağıtlar taşıyor denize, çocukların gözyaşından.
Barut kokusu sindi sokağa, şehre, ekmeğe ve kutsal kitaplara,
Yorulmadı toprak ölüleri sarmaktan, ama insan bıktı bu savaştan!
Yeter artık sökülsün bu sınır telleri, sussun o ölüm saçan çelik,
Anaların feryadı yırtmasın gökyüzünü, parçalanmasın kerpiç evler.
Kudüs’ün, Şam’ın, Bağdat’ın üstünde açsın o bembeyaz esenlik,
Silinsin haritalardan bu kanlı nefret, geri gelsin o eski güzel günler.
Güneş zırhını bu kez barış için kuşansın Ortadoğu’nun çocukları,
Silahlar gömülsün toprağın en derin yerine, yerini sabanlar alsın.
Yıkılsın zulmün kaleleri, kardeşlikle kurulsun sevgi köprüleri,
Her dilde, her dinde, her sokakta sadece huzurun şarkısı çalınsın!
"Silahların gölgesinde büyüyen çocukların, zeytin ağaçlarının serinliğinde kardeşçe koşturacağı güne dek; bu coğrafyanın en büyük direnişi barış olacaktır."
Özcan İşler
14 Ağustos 2026 Ankara
Özcan İşler
Kayıt Tarihi : 24.08.2026 19:57:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!