Barış Yeşiltaş Şiirleri - Şair Barış Yeş ...

DOĞA İNSAN VE HAYVAN

Dünya, ilk yaradılışından, bu yana,
Hep, bir düzen içinde, hara ket etti,
Ta ki biz aç gözlü yaratıklar,
Dünya'yı istila edene kadar,

DOĞANIN KUCAĞINDA

Doğa, yeşilin her tonunu barındırır,
Birde, gök yüzünün mavisi var,
Sanki, bir ressamın paleti gibi,
İçimizde, huzur ve dingillik uyandıran,

DOST

Dost diye diye, nice nice insanlara sarıldım,
Benim gerçek dostum, kara toprakmış, bunu anladım,
Dünyayı dolandım durdum, ama boşa yorulmuşum,
Benim gerçek dostum, kara toprakmış dost,

DOST ARKADAŞ

Yan yana yürümek, her zorluğa göğüs germek,
Gözlerde ki ışıltıyı, kalpte ki sevgiyi görmek.
Sırdaş olmak, en güzel anları paylaşmak,
Dertleşmek, birlikte gülüp birlikte ağlamak.

DUDAĞINDAKİ BEN

Dudağındaki ben,
Bir suskunluğun ucunda bekler gibi,
Adımı fısıldasan düşecek sanki,
Zamanın en kırılgan yerine,

DÜN GECE

Dün gece, bekledim,
Buluştuğumuz, yerde,
Kokunu alamadım,
Sensizliğe alışamadım,

DUR ALİ İLE KEZBAN'IN AŞKI

Bir köy vardı dağların eteğinde,
Rüzgar sevda kokardı yaz akşamlarında.
Dur Ali bakardı ufka sessizce,
Kezban geçerdi kalbinin kıyısından usulca.

DURSUN ZAMAN

Öyle anlar vardır'ki,
O anın hiç bitmesini ve geçmesini istemezsiniz,
O kadar güzel bir andır ki o,
İşte o an, dursun zaman, demek istersiniz.

DÜŞTÜK YİNE YOLLARA


Düştük yine yollara, gönül ateşle,
Umudu yok ettik, yandık hevesle.
Karanlık da olsa yolun her köşesi,

DÜŞÜNME

Düşünme, benim şu anda ne halde olduğumu,
Düşünme, gecenin karanlığında, nerede kaldığımı,
Düşünme, kışın ayazında, nasıl üşüdüğümü,
Düşünme, karnımı nerede, nasıl doyurduğumu,