Bu duygular karalandığında (1981) , Rahmetli hayattaydı...
Sen beni tanımazsın, hayranlarından biriyim
'Ellerimle büyüttüm' ile başladı ilgim
Bilir bilmez söylemeye başladım çocukluğumda
Beni beğenirlerdi, ben seni nasıl beğenmeyeyim
'Gönül Dağı'nda çocukluk aşklarım vardı
Biliyorum ayıp ve mânasız
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki
Devamını Oku
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki




Sayın Necat Necdet Demircan,
Barış Manço, eşimin ve erkek kardeşlerimin Galatasaray Lisesi'nden yakın arkadaşlarıydı. Ben de iyi tanırdım.
Şiiriniz, beni çok duygulandırdı...
Evet onu anmak çok güzel... bu şiirinizle bana BARIŞ MANÇO'nun değerini bir kez daha anımsattığınız için teşekkür ederim. Saygılar...:=))
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta