Bardak Şiiri - Halis Geneligil 3

Sana eller gibi bardak deyip geçmedim.
Belki izi vardır son içtiği yudumdan.
Değmese o dudak, bardak bardak seçmezdim.
Sanki azı vardır son kaçtığı tadından.

Sana kul değmiş, ol demiş bana Yaradan.
Ben taşsam can yakar, sen taşarsan su akar.
Her gün dinmez olan sızılar var yaradan.
Sen düşsen cam çıkar, ben düşersem bu yıkar.

Çocuk, nefes-nefes soluduğun bardağa.
Ağzın mıdır değen, yudum-yudum içerken.
Yokluğun mu gelip aradığım kundağa.
Gecelerde girip, gündüzde vazgeçerken.

Bardak, seni görüp tende yürek yanarken.
Sana doğru bakıp sularına kanmadım.
Ondan ayrı kalıp ben de yürek yanarken.
Şu bağra döküp de sularından kanmadım.