Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
doğduğum şehrin yağmurlarıyla aramda bir bağ vardır, bu şehrin ise rüzgarlarıyla; babam bana şair olduğum evi alırken, yani kozamı sararken, başarılı bir diplomat olacağım günleri düşlemişti; oysa ben rüzgar zamanları, açıp bütün pencereleri ve bahçeye açılan kapıyı; şiir yazdım; şimdi yazgımın benim için diktiği bu kefene ne hakla itiraz edebilirim...
http://kitap.antoloji.com/gel-ve-hukum-sur-kitabi/
