07.30 baliyo treni
Sabahın en serin saatlerinde
çağırırdın sıcak yatağımdan beni.
Ben bir öğrenciydim oysa,
Asıl yolcun değildim.
Sen işçi taşırdın bu saatte.
Hani iğne atsan düşmez yere...
Ölümüm senden olur
bilinsin
ne uçsuz bir kan akışı
ne buğusu kadehte rakının,
ela ve sonsuz bir teneşir uykusu
gözlerinin ağlamaklı bebeğine...
Devamını Oku
bilinsin
ne uçsuz bir kan akışı
ne buğusu kadehte rakının,
ela ve sonsuz bir teneşir uykusu
gözlerinin ağlamaklı bebeğine...




Bunu sadece o banliyo trenlerinde yolculuk edenler bilir ve tanık olurdu ve orada bir sessiz gizli sözleşmenin içinde bile bir dayanışma örneği bilinçaltlarına yerleşir ter kokulu adamların kendi yasalarını koymayıda öğretecektir .Sonra binlere ,onbinlere ve mayıs sabahlarında pırıl pırıl elbiseleri ile 500 binleri alanlara toplamayı o disiplin öğretecekti şanlı işçi sınıfına .
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta