07.30 baliyo treni
Sabahın en serin saatlerinde
çağırırdın sıcak yatağımdan beni.
Ben bir öğrenciydim oysa,
Asıl yolcun değildim.
Sen işçi taşırdın bu saatte.
Hani iğne atsan düşmez yere...
Sana büyük bir sır söyleyeceğim Zaman sensin
Zaman kadındır İster ki
Hep okşansın diz çökülsün hep
Dökülmesi gereken bir giysi gibi ayaklarına
Bir taranmış
Bir upuzun saç gibi zaman
Devamını Oku
Zaman kadındır İster ki
Hep okşansın diz çökülsün hep
Dökülmesi gereken bir giysi gibi ayaklarına
Bir taranmış
Bir upuzun saç gibi zaman




Bunu sadece o banliyo trenlerinde yolculuk edenler bilir ve tanık olurdu ve orada bir sessiz gizli sözleşmenin içinde bile bir dayanışma örneği bilinçaltlarına yerleşir ter kokulu adamların kendi yasalarını koymayıda öğretecektir .Sonra binlere ,onbinlere ve mayıs sabahlarında pırıl pırıl elbiseleri ile 500 binleri alanlara toplamayı o disiplin öğretecekti şanlı işçi sınıfına .
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta