Bu gürültülü şehrin kalabalıklarına inat, ben tenhalarda damla damla sana birikiyorum…
Sonra bir yer düşlüyorum; herkesten uzak, içinde yalnız ikimizin olduğu… Sesinin yumuşak tınısıyla uyandığım bir sabahı resmediyorum beton duvarlara.
Ben kafese hapsedilmiş bir kuşum, sen uçsuz bucaksız bir orman.
Elbet bir gün…
Orhan Karataşgüler 4Kayıt Tarihi : 18.08.2026 23:09:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!