Sabah yüzümü ıssıran rüzgar, söyle ben nerdeyim.
Bütün bu dolaşan insanlar arasında neyim.
Bakışlarımdaki yorgunluk, başıma dert olan yüreğim.
Neden çoğu gibi umursamaz, kolay çözümlere teşne değilim.
Yokuşa sürmek işim gücüm, benim fazlam ne, onlar gibiyim;
iki elim, ayaklarım, gözlerim. Batan güneş, açan çiçek neyime.
Her söylenen söz ne derdime; geçen arabalardan, yiten zamandan
Ellerin neden soğuk,üşümüş müsün?
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış
Devamını Oku
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta