Bana da aç bağrını, ebedi yatak; toprak
Çürürken kemiklerim, hazan misali yaprak
Evlat gibi kucakla, sımsıkı sarılarak
Karanlıkları tattır, dünyada yaşanmayan..
Haşre kadar beklemek, boyum kadar çukurda
Can özümü terk eder, ruhum sonsuz firarda
Yollarımız burada ayrılıyor,
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
Devamını Oku
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta