Ne zaman kendimle baş başa kalsam
Hasretle birleşir yol olur gurbet
İçimden gelse de bir kez ağlasam
Gözlerle anlaşır göl olur gurbet
Sahilde karaya vuran çöp gibi
Felek iç dünyamda savurur tipi
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Misafirse fani dünyada herkes
Gurbetteysek madem aldıkça nefes
Son nefeste kalkar hapseden kafes
Özlerle anlaşır kul olur gurbet
Gönülden kutlarım
Selam ve selametle
Can Oğul
Misafiriz, misafirlikten de bi-habber,
Şu bizi görenler ev sahibi zanneder.
Bilal ÖZCAN
ben de iyi bilirim gurbeti :(
Gurbet...uzun yıllardan beri gurbette yaşamış biri olarak ne demek olduğunu iyi bilenlerdenim...yürek sesinize sağlık Necati Bey...tam puanla kutluyorum...saygı ve selamlar.
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta