Her yanım kutuplardaki buz gibi, içimde ısıttığım bir tek sensin.
Gözlerim de görmez lakin; sen kalbimin gördüğü çobanyıldızı.
Sana doluyorum, sana birikiyorum ve bendimden sana taşıyorum.
Evrenin aşkı Venüs gibi yıldızların en yücesindesin.
Doğan güneş tenimi ısıtıyor, parlaklığın aya benziyor
Gümüş rengi katılmış altından saçlarına,
Sam rüzgarlarında bütün çiçeklerin kokusunda




Sanki "O",
Atatürk.............................
Gün, doğdu evet...
"Yüzünü güneşe dönme vakti..."
Ya da sevgiliye..........
Yeter ki "yaşam" elimizde olsun,
Bırakmayalım o eli....
Tebrikler Yakup Bey...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta