Gözlerimi alamadım o kırık pencereden..
Uzaklaşan ayak seslerine takılı kaldı göz bebeklerim..
Sanki dönüp bana bakacak ''bir şakaydı gitmelerim bak işte döndüm sendeyim'' diyecekmiş gibi bekledim..
Bekledim de hep,, boşunaymış
O dönmedi...
Bana bir borcun var bu şehrin sokakları..
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta