Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Mutluluğum güvercindi uçtular
Ağlattılar göz yaşımı içtiler
Bir komşumuz umut vardı göçtüler
Çocukluk resminde güldüğüm kar bana
Harikasın arkadaşım çok güzel yazmışsın gönlüne sağlık...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta