Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Bu yüzden az düşünüyorum,
Anla beni, anlayabilirsen.
Az düşünmekte yetmıyor unutmaya kalemın dağım yazsın yüreğine sağlık
ana dilinde yakılan ağıtlar ve ilk böyle başlar ayrılıklar ayırmalar koparılışlar....güzel
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta