Bambaşka Bir Alem Şiiri - Kasım Kobakçı

Kimisi ona kütük der,
Kimisi de, kof bir heves.
Başkaları namına, yalnızca bir çerçöptür o.
Kalın postun gerisine, saklanır asıl cevher.
*
Biri ona ham der,
Biri de, sadece çekirdek.
Ötekiler namına ise, çoraklığın eşidir.
Hararetin bağrında, bitirir güreşi.
*
Başkaları, parmağını dokundurur,
Tenine yapışır sütü.
Yiğitliğin diyetidir, geçici sızılar.
Müşküldür o dem işitmek, toprağın o gizli türküsünü.
*
Kimisi de, metanetle durur,
Yemişi kıvama gelir.
Devranın lütfudur, en yüce öğreticisi;
En hoyrat daldan, bir şerbet süzülür.
*
Görünen suret yanılgı, mor bir tül.
Tutanı gafil avlar, budur onun büyüsü.
*
Derunundaki haz, bambaşka bir alem.
Bilenin hafızasında kalır, tükenmez bir dem.