Fâ'ilâtün / Fâ'ilâtün / Fâ'ilâtün / Fâ'ilün
- . - - - . - - - . - - - . -
Durma sazım söyle bir şey, söyle çalsın tellerin.
Çal ki sönsün aşk odundan, savrulurken küllerin.
Yankılansın bam telinden zar-ı bülbül kuşların.
İnlesin tel tel içinden, gizli kalmış düşlerin.
Mızrabından gürlesin tel, dertlerinden çağlasın.
Dağlasın kor yâreler den, sızlasın can ağlasın.
Sustu her can toprağından, çıkmıyor ses hep susar.
Çatlayan bir gövdeden ses, mızrabından dert kusar.
Vurdu telden koptu bir ses, çarptı gönlün bendine.
Mızrabından ders çıkarsın, gönlü kırgın kendine.
Der Akın, yansın bu telden, kalbe dolsun gizli köz.
Sustu toprak sustu diller, sazda kalmış son bi söz.
Kayıt Tarihi : 9.3.2026 02:40:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Aruz ölçüsü ile kaleme aldığım bir şiir, Armağan olsun.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!