Artık darıldım içimdeki çocuğa; inanmıyorum ona, hiç bir şeyle avunamıyor zaten.
balonlarımız vardı;
balonlar patlamak için vardı, ya da ipi kurtulunca elimizden uçarlardı; yakalayamazdık bakakalırdık ardından
meşakkatle büyüdük bizler, renkli balonlar, bayramlar şekerlemeler küçük dünyamızın sevinçleri idi.
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




O bayram günlerinde, balonlarımızın elimizden uçtuğu ya da patladığı zamanki duygularımızı, yıllar sonra o bayramlar aklımıza geldiği zaman aynısını hissedeceğimizi bilemezdik ki...
kaleminize, yüreğinize sağlık sayın Apel..
Daha nicelerine sağlıkla erişebilmek dileğimle..., bayramınızı kutluyorum.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta