Yokluğunda ne ateşleri hasretimle yaktım da
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun
Devamını Oku
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun
Hüznün bu biçiminin tanımı olmuyor.İsyandan ve direnişin güçlenmesinden başka sığınağı kalmıyor insanın...Sevgiyi tanımayan ve anlamayan,hatta sevgiye düşman olan kimlikler var bu dünyada...Bir gün bu evrenin onlardan arınacağına kesinlikle inanıyorum.Saygılarımla sayın şair.
Hikayesi ile beraber değerlendirilince şiirin anlamı da farklı pencerelerin perdesini açıyor . İçinde ;bir yanda sanatçının romantik pembesi , soba yaktıracak kadar soğuk hava ve öte yandaki morg soğuğu .'Bir yanık tını geliyor /Sanatçının orgundan /Gülüyor genç bir adam /Büyük şehir morgundan' çok etkileyici şekilde aktarılmış bu dizelerde . Her ne kadar Erenköy yıllarının hep bir yaz bahçesi gölgesinde yaşanan hüzünlü keyifleri sadece hikayede kalmış olsada. Kaleminize, yüreğinize sağlık sn. Apel ...Belki benimde o dönemleri anlatmaya çalıştığım 'tramvay, ihtiyari durak' başlıklı şiirim ilginizi çekebilir. Saygılarımla ...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta