Artık darıldım içimdeki çocuğa; inanmıyorum ona, hiç bir şeyle avunamıyor zaten.
balonlarımız vardı;
balonlar patlamak için vardı, ya da ipi kurtulunca elimizden uçarlardı; yakalayamazdık bakakalırdık ardından
meşakkatle büyüdük bizler, renkli balonlar, bayramlar şekerlemeler küçük dünyamızın sevinçleri idi.
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




O bayram günlerinde, balonlarımızın elimizden uçtuğu ya da patladığı zamanki duygularımızı, yıllar sonra o bayramlar aklımıza geldiği zaman aynısını hissedeceğimizi bilemezdik ki...
kaleminize, yüreğinize sağlık sayın Apel..
Daha nicelerine sağlıkla erişebilmek dileğimle..., bayramınızı kutluyorum.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta