Artık darıldım içimdeki çocuğa; inanmıyorum ona, hiç bir şeyle avunamıyor zaten.
balonlarımız vardı;
balonlar patlamak için vardı, ya da ipi kurtulunca elimizden uçarlardı; yakalayamazdık bakakalırdık ardından
meşakkatle büyüdük bizler, renkli balonlar, bayramlar şekerlemeler küçük dünyamızın sevinçleri idi.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




O bayram günlerinde, balonlarımızın elimizden uçtuğu ya da patladığı zamanki duygularımızı, yıllar sonra o bayramlar aklımıza geldiği zaman aynısını hissedeceğimizi bilemezdik ki...
kaleminize, yüreğinize sağlık sayın Apel..
Daha nicelerine sağlıkla erişebilmek dileğimle..., bayramınızı kutluyorum.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta