İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Hüznün bu biçiminin tanımı olmuyor.İsyandan ve direnişin güçlenmesinden başka sığınağı kalmıyor insanın...Sevgiyi tanımayan ve anlamayan,hatta sevgiye düşman olan kimlikler var bu dünyada...Bir gün bu evrenin onlardan arınacağına kesinlikle inanıyorum.Saygılarımla sayın şair.
Hikayesi ile beraber değerlendirilince şiirin anlamı da farklı pencerelerin perdesini açıyor . İçinde ;bir yanda sanatçının romantik pembesi , soba yaktıracak kadar soğuk hava ve öte yandaki morg soğuğu .'Bir yanık tını geliyor /Sanatçının orgundan /Gülüyor genç bir adam /Büyük şehir morgundan' çok etkileyici şekilde aktarılmış bu dizelerde . Her ne kadar Erenköy yıllarının hep bir yaz bahçesi gölgesinde yaşanan hüzünlü keyifleri sadece hikayede kalmış olsada. Kaleminize, yüreğinize sağlık sn. Apel ...Belki benimde o dönemleri anlatmaya çalıştığım 'tramvay, ihtiyari durak' başlıklı şiirim ilginizi çekebilir. Saygılarımla ...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta