İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
üçüncü dörtlükte 'başın duman ' demişsiniz. aslında bu ifade bir göl için pek uymuyor gibi geldi bana. siz ne dersiniz? 'Yüzün duman ' daha ugun olmaz mıydı. Tebrikler, Selamlar
üçüncü dörtlükte 'başın duman ' demişsiniz. aslında bu ifade bir göl için pek uymuyor gibi geldi bana. siz ne dersiniz? 'Yüzün duman ' daha ugun olmaz mıydı. Tebrikler, Selamlar
Bu şiirin öyküsünü anlatmazsaydınız. Urfa'daki balıklı göl olarak anlayacaktım. Yüreğinize sağlık.
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta