Balık-ı Nağme Şiiri - Arzu Alhan

Yüzgeç çekmek zor değildir,
Eğer sular akarsa akışınla.
Yüzeyselliğe çıkmaya bir dene,
Kendi hayalin peşine:
Kuyrukla taşlara çarpmak da...

Granit kenarları sıcaktı.
Güneş beni duymayacak mı?
Ki O, şirin masalla çekti, sardı
Işınları ile okyanus içinden.
Öntatma; naneli meltem kokardı.

"Günaha sokma" - seslendi kaypak sözde kardeşler.
Yaklaşınca ise kılık-kabuklar dökülürdü,
Gümüş puldan gerdanlık da olabilirdi,
Eğer bunu gözsüz iğneyle dizmekse.
Almak için eller olsaydı keşke!

"Yüceliği çıkar aklından: tehlikeli..."
Boş laflara doymaz, kulaklı olmayan.
Sağır Balıksa-Ben inatçı: vur-duymaz.
Sazım-kalbim çalar altınsa-telli.
Zihne zehirler içtirelim doya doya.

Bana göreyse canavar olmak güzeldir.
Müsadenizle böyle kalsın yaratık.
Kim kendine beni eşitliyorsa - yanlış,
O; kölelikte itaat etmekte ahtapota.
Malum, uçan balık yassı yılana dönüşmez.

Düşlerim peşine çıktım, gittim.
Mahvolur ölürüm; olsun. Yeter ki
Girdaba bundan sonra dönmemek.
Bilinç-akıl fani gövdeden kurtulmuş oldu.
Yüzgeçlere deniz kabukları yapışıyordu.

Son böğürtü içten çıkardım: "Uuu..."
Şiirden var mı faydası cahile,
Eğer şair; dilsiz balık iken kapar soluğu
Yuvarlak ağzıyla, solungaçları aça aça
Boğulmada vuruluyor kumsal sahilden.

Ayaksız vücudum dayanamadı fazla,
Tene saplandı hür okları cennetten.
Bir an için sustu pembe körfez.
Kof iskelet-kafes kumulda kaldı benden.
Man be abadiyat raftam. Xoda hafez.*

***

من به ابدیت رفتم. خداحافظ. (farsça) - Ben ebediliğe gittim. Allahaısmarladık.

***

18-19 Kasım 2013 yılı, İstanbul Kartal Hürriyet mahallesi.

Asya'nın Yüce İmparatoriçesi
Mihail kızı Arzu Alhan.