Sevgiden yaratmış Allah’ım,
İnsanı, hayvanları, dünyayı.
Çiçekleri dolaşır, petek dolsun der arı,
Bal olur sonunda, hatıraları.
Bu kadar da küçükken, sarı böcek,
Aciz kılar bir dünya insanı.
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta