Sevgiden yaratmış Allah’ım,
İnsanı, hayvanları, dünyayı.
Çiçekleri dolaşır, petek dolsun der arı,
Bal olur sonunda, hatıraları.
Bu kadar da küçükken, sarı böcek,
Aciz kılar bir dünya insanı.
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta