Sevgiden yaratmış Allah’ım,
İnsanı, hayvanları, dünyayı.
Çiçekleri dolaşır, petek dolsun der arı,
Bal olur sonunda, hatıraları.
Bu kadar da küçükken, sarı böcek,
Aciz kılar bir dünya insanı.
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta