BAL DUDAKLARIN
Yatak dediğin böyle olmalı işte. Gece kadar karanlık, kuyu kadar serin.
Mezar kadar sessiz.
Ağır bir yorgan ört üstüme, sensiz.
Düşeyim uyku denilen, kuyunun ta dibine.
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta