Dönmüştüm mutluluğun kapısından
Korktum, ürperdim alışamam diye
Beni gördü seslenmişti ardımdan
Kaçtım alışık değildim sevgiye.
Hep horlandım hiç sevgi dilenmedim
Hayat boyunca karşılık göremedim
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta