Baktım aynadaki kendime
Meğer ne çok şeyler almış benden yıllar
Çokta gülmezdim amma
Şimdi süzülüp durur yaşlar...
Nede çabuk geçti zaman
Sanki dün gibi aklımda çocukluğum
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




hüzne eş sitem yüklü
kanamalı bir duygu
Esasında hiç çocuk hayalim yok. Öyle bir hevesim de yok. Fakat annesinin adı için öylesine bir hayaldi.
Ben onun babasının adını merak ediyorum. Annesinin adını kitabının kapağından öğrendim. Hayırlı bir ismi vardı. Hayalimden, olmayan kızıma verdim. Annesini de merak ediyorum.
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta