Bakmayın kalbimin taş gibi göründüğüne; dokunanın bıraktığı mazıyım ben. Ölmeden de ölünürmüş… Bakmayın sonsuzluğu düşlediğime, sevdadan payıma ayrılık düştü.
Bakmayın hayalperest gülüşlerime, hıçkırığa mahkûm, acı dolu kirpiklerime. Zaman hasret süzüyor bir çare gönlüme.
Bakmayın takılıvermiş ayaklarıma pervasızca umutlarım.Bulsam şimdi başımı çevirip bakmam artık.
Ben ki yaralanmazdım böyle… Ben ki kurutmazdım güllerimi çöllerde. Ben ki söyleselerdi bana: “Karanlık olacak dünyan, gülmeyeceksin eski gibi.”
Bulsam şimdi gülücüklerimi, başımı çevirip bakmam.
Bakmayın biraz isyankâr durduğuma; biraz sevdasız, biraz yarsız… Kimse bilmez yüreğimdeki feryadı. Sessiz, bir o kadar çaresiz.
Tamamını Oku
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta