Kerem’in külüne rüzgârla kandım
Küllerde aradım bu aşkı sana
Alevden gömleği giydikçe yandım
Ateş diye kordum bu aşkı sana
Bakmadım sevgilim ben başkasına
Küstürdüm baharı, kırdım gülleri
Lal ettim ismini anan dilleri
Dikene doladım gonca elleri
Hazan diye verdim bu aşkı sana
Bakmadım sevgilim ben başkasına
Gönlünün ipini elime alıp
Attığın düğümü dişime çalıp
Deseni bozulan kilimden kalıp
Yumak diye ördüm bu aşkı sana
Bakmadım sevgilim ben başkasına
Ferini çaldığım gözünden ırak
Dizimde dermanı tüketti firak
Lokman’ın ilacı olsa da bırak
Zehir diye sürdüm bu aşkı sana
Bakmadım sevgilim ben başkasına
Sarraflar gelse de biçilmez paha
Sığmadı sevdamız arşa, dergâha
Kapattım defteri, açmam bir daha
Ziyan diye yerdim bu aşkı sana
Bakmadım sevgilim ben başkasına
Mum gibi erittim o taş bedeni
Giyerim sırtıma ateşten teni
Bedenim ölmeden o son kefeni
Tabut diye gerdim bu aşkı sana
Bakmadım sevgilim ben başkasına
Yazdırdım ismini mezar taşına
Zehri katar oldum ekmek aşına
Musalla taşında yalnız başına
Dua diye sordum bu aşkı sana
Bakmadım sevgilim ben başkasına
Kayıt Tarihi : 20.2.2026 22:23:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!