Bakki çiçek hissiatın Şiiri - Can Elıf

Sevgili,

Adını her söylediğimde içimde bir nergis açıyor.
Karlısu’nun en soğuk sabahında bile
Senin kalbini düşününce içim ısınıyor.

Sen bana dalında bırakılmış bir çiçeksin dedin;
Dokunmaya kıyılamayan,
Uzaktan bile insanı güzelleştiren.

Biliyor musun,
Ben senin sabrına âşık oldum önce.
Soğuğu sevdiğini söyleyen o nergis gibi,
Ayazın içinden sıcaklık hissiatın…

Her kar tanesi düştüğünde
Sanki kalbine biraz daha yaklaşıyorum.
Mesafeler konuşuyor bazen,
Ama kalbim hep seni söylüyor.

Otuz dört yılın içinden geçtim,
Nice baharlar gördüm—
Ama hiçbir çiçek dediğin hissatın
Senin gülüşün kadar yer etmedi içimde dedin.

Eğer bir gün kalbinin koridorlarında
Bir adım sesi duyarsan,
Bil ki o benim.

Çünkü ben,
Sana sadece bakmadım…
Seni sevdim.

Ve hâlâ,
Kalbinde açacak bir nergis olmayı diliyorum.