Bakışsız Pencereler Şiiri - Ahmet Hani

Parmaklar,
saniyelerin içinde
kayarak gider.
Daha
dünyanın tenine
bir sıcaklık
bırakamadan,
soğurlar.
Yarı açık pencereler
sabaha
ulaşamaz.
Gökyüzü,
bakışların çerçevesinden
düşmüştür.
İnsanlar,
bir bildirimden
başka bir bildirime,
bir kaydırmadan
başka bir kaydırmaya
koşarlar;
öyle ki,
nefesler
adımların gerisinde kalır.
Sesler,
daha telefona
ulaşamadan,
saniyelerin kalabalığında
kaybolur.
Karşında,
pencereler
yalnızca
başka pencerelere
açılır.
Ne güneş
onlardan geçer;
ne bir bahçe
meyveye durur;
ne bir nehir
sele ulaşır.
Düşünceler,
ürkek kuşlardır;
artık hiçbir dal yoktur
üzerine konacakları.