bir hayal olmayan,
bakışların...
gerçeğime sığmayan
bakışların...
ıslak bir yorgan gibi,
sarıyor benliğimi.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bakışlar olmasa aşkta olmazdı. Nurşen Hanım tebrik ediyorum.Selam ve saygılarımla.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta